Schweinerei

Wanneer een clown in een paleis gaat wonen, 
wordt hij geen sultan. 
Nee, het paleis verandert in een circus. 
Turks gezegde

Theatermaker Lieselot Siddiki creëert een zintuiglijke performance over erfgenamen van overvloed en wantrouwen, die zich vastrijden in een verwrongen heden. Zijn het despoten van een stervende orde of verdwaalde zielen in desillusie? Angst is hun drijvende kracht: voor besmetting, voor ruis, voor verlies van hiërarchie, voor de wereld daarbuiten. En uit angst groeit geweld.

Ze verslinden copieuze hoeveelheden, onverzadigbaar als Gargantua. Honger en dorst worden rituelen. Ze verkleden zich, spelen heerser en slachtoffer, herhalen geschiedenis tot ze werkelijkheid wordt. Ze zijn afstotelijk en verleidelijk tegelijk. Tussen de dampende schotels weerklinken sonates van Wolfgang Amadeus Mozart: helder, speels, bijna kinderlijk. De muziek bekoort en sust, maar onder de elegante structuren woekert onrust. Harmonie wordt krampachtig bewaakt terwijl dissonantie zich al aandient.

SCHWEINEREI functioneert als een carnaval: een tijdelijke opheffing van orde en rang. Een uitbundige verkleedpartij waarin machtsverhoudingen kantelen en maskers vastgroeien aan gezichten. Het paradijs blijkt een vergulde kooi, zorgvuldig in scène gezet. Onder pruiken en porselein borrelt paranoia.