Systeemkrakers: onze mentale volksgezondheid
Op alweer de tweede Systeemkrakers avond kwam het publiek deze keer samen om het systeem van de mentale volksgezondheid te kraken. In een uitgebreid en interactief programma met interviews, performances, beweging (ook van het publiek zelf) en gesprekken gingen we het systeem van metale gezondheid en medicijnen te lijf.

Het publiek werd bij binnenkomst op basis van vragen ingedeeld in een groep
Foto (c) Caroline de Winter
Steeds meer mensen bezoeken de psycholoog en medicatie is beschikbaarder dan ooit. Maar waarom worstelen zoveel mensen met hun geestelijke gezondheid en hoe gaat de farmaceutische industrie daarmee om? Op de systeemkrakers-avond van maandag 6 juli probeerden we samen met experts én het publiek deze vraag te beantwoorden. Bij binnenkomst kreeg iedereen drie vragen en de antwoorden daarop bepaalden in welke groep je werd ingedeeld: individualisering, prestatiedruk of versnelling. Met dat uitgangspunt startte de avond en ging je aan de slag.
Onze samenleving draait op systemen – van toeslagen tot woningbouw en democratie tot zorg. Maar wat als die systemen zó complex zijn geworden dat niemand ze nog écht begrijpt? We nodigen je graag uit in het theater om het er samen over te hebben; om systemen uit te pluizen en te kraken. In onderstaande voorstellingen komt steeds een nieuw thema aan bod. Denk, praat en doe je mee? In de zaal, en vooral ook daarbuiten. Meer over de systemen

In de 'wachtkamer' kreeg iedere groep een eigen verhaal via de koptelefoons te horen
Foto: (c) Caroline de Winter
We starten met het stellen van de diagnose
Vanuit de wachtkamer ging je de zaal in en nam je plaats aan tafeltjes van vier. Acteur Rick Paul van Mulligen zette het publiek met zijn korte monoloog aan het denken met statistieken en andere feiten. Daarna ging je in gesprek met je tafelgenoten. We starten met het stellen van de diagnose. Welke kwalen en symptomen vertoont onze mentale volksgezondheid? Denk aan toenemende prestatiedruk, het gevoel alles zelf te moeten doen of het chronische tijdgebrek in onze levens. Samen werkte je vervolgens aan een behandelplan.

Met je tafelgenoten keek je naar de kwalen en symptomen die onze metale volksgezondheid vertoont
Foto (c) Caroline de Winter

Interviewer Hizir Cengiz interviewt moeder en dochter Natascha en Bibi. De moeder is door een psychose afhankelijk van medicijnen. Foto (c) Caroline de Winter
Geconfronteerd met het systeem
Hizir Cengiz interviewde een moeder en een dochter. De moeder werd door een psychose ineens afhankelijk van medicijnen. Ook het leven van haar dochter veranderde daardoor drastisch, zij was destijds nog maar een meisje van 16 toen de politie in haar kamer met getrokken wapens stond. Eigenlijk om haar verwarde moeder op te halen. Nu ze volwassen is accepteert ze dat haar moeder een probleem heeft en dat ze als dochter ook haar eigen leven nog kan hebben.
Recept voor jezelf en voor het systeem
Aan het eind van de avond werden alle behandelplannen bij elkaar gelegd. Het mondde uit in verschillende adviezen waar je meteen dezelfde avond nog mee aan de slag kon om het verschil te maken.


Wat schrijven wij onszelf en het systeem voor? De behandelplannen worden bij elkaar gelegd.
Foto (c) Caroline de Winter