A Love Supreme

De twee muziekstijlen blijken verrassend dicht bij elkaar te liggen: beide gebruiken dezelfde pentatonische toonladder, polyritmische structuren en trance-opwekkende ritmes. Coltrane's repeterende baslijnen vertonen sterke overeenkomsten met het geluid van de guembri, het traditionele Gnawa-instrument. Zo ontstaat een natuurlijke brug tussen spirituele jazz en soefi-geïnspireerde muziek.

Met akoestische songs, een lecture-performance en een gesprek met het publiek ontstaat een gelaagde middag waarin muziek, geschiedenis en identiteit samenkomen. De voorstelling reist van New York naar Tanger en Rotterdam, langs jazzclubs en rituelen, met nieuwe composities van Rajae en bijdragen van musici, denkers en wetenschappers. In de foyer ontdek je daarnaast een mini-editie van de Living Archive: een visuele installatie over de verhalen, invloeden en vergeten stemmen achter het werk.

Rajae canoniseert en eert de jazzgeschiedenis van Marokko, van het ontstaan van jazz in Marokko begin twintigste eeuw en de diepere wortels eeuwen eerder, tot de evolutie ervan binnen hedendaagse stromingen. Daarmee maakt de productie korte metten met een te smalle etnografische blik en het stoffige genrelabel wereldmuziek.

Een werk in ontwikkeling

A Love Supreme is nog in wording. Begin 2025 deed Rajae archiefonderzoek in de Verenigde Staten, onder meer bij Harvard, Yale, de Library of Congress en de New York Public Library, terwijl ze samen met regisseur Erwin Maas werkte aan nieuwe composities. In mei reisde ze met hem naar Marokko voor verder onderzoek. De eerste work in progress presentatie vond plaats tijdens O. Festival for Opera, Music and Theatre in LantarenVenster, Rotterdam, met onder anderen Maâlem Abdellah El Gourd en zijn kinderen, pianist David Aubaile en scenografe Maimouna Guerresi.

Deze matinee bij Het Nationale Theater is een nieuwe stap op weg naar de volledige première: een intieme en onderzoekende middag over oorsprong, spiritualiteit en de vraag wie onze verhalen vertelt.