GINKGO

Nicole Beutler Projects
di 29 nov - 20:15
di 29 nov 2022
20:15
  • di 29 nov 2022
    20:15
    Koninklijke Schouwburg, Den Haag
    Grote zaal

English text below

Na het grote succes van 8: METAMORPHOSIS maakt beeldend theatermaker Nicole Beutler opnieuw een unieke totaalervaring over het einde van de mensheid op planeet aarde. In deze dansopera nemen vijf dansers, één thereminist en het koor van Consensus Vocalis afscheid van de wereld zoals we die kennen. GINKGO is een rituele oefening van de toekomst. Een laatste extatische dans waar passioneel, geëngageerd en woedend gevochten wordt voor het voortbestaan, op zoek naar ruimte voor nieuwe perspectieven.

Wat, als werkelijk alles ten onder gaat.
Als de mens verzuipt in zijn eigen vuilnis.
Als de aarde haar plek terug opeist.

Deze voorstelling is het eerste deel van de trilogie RITUALS OF TRANSFORMATION (towards a new humanity) waarin Beutler en haar team op zoek gaat naar een nieuwe balans tussen mens, plant, dier, fungus en AI.

In English

In GINKGO (or: 56 million years ago there were palm trees on the North Pole) we say goodbye to the world as we know it; dancing on the garbage heaps of our civilization as melancholy pieces of music from our collective memory slowly distort and fade away.

What if everything collapses.
What if humanity drowns in their own waste. 
What if the earth reclaims its space.

After the great success of dance opera 8: METAMORPHOSIS, choreographer Nicole presents another visual gesamtkunstwerk. With GINKGO, the first part of the trilogy RITUALS OF TRANSFORMATION, she faces the fear of the possible end of humanity. The title is derived from the ginkgo, a Japanese nut tree that can now also be found in many places in the Netherlands. A symbol of primeval strength – at the time, the ginkgo even withstood the nuclear explosion in Hiroshima. GINKGO is one last ecstatic dance on the garbage heaps of civilization.

Gary Shepherd’s futuristic music compositions form the cinematic guideline, thereminist Dorit Chrysler is master of ceremony, and the twelve singers of Consensus Vocalis recall a lost era with Mozart’s Lacrimosa. Saying goodbye hurts, but when we let things go, there is space for new perspectives and unexpected beauty.

With this trilogy Beutler invites her spectators to practice the future in the coming years. In part 2 nature will breathe again. Part 3 is a healing balancing act between humans, animals, plants, mycelium and technology.

Over Nicole Beutler

Nicole Beutler (München, 1969) heeft een achtergrond in beeldende kunst en Duitse letterkunde en studeerde choreografie aan de SNDO in Amsterdam. In de afgelopen twintig jaar heeft Beutler met haar unieke signatuur een stempel gedrukt op de Nederlandse podiumkunsten. Sinds 2009 staat Beutler als artistiek leider aan het hoofd van haar eigen gezelschap Nicole Beutler Projects. Naast vele nominaties werd haar werk o.a. tweemaal onderscheiden met de VSCD Mimeprijs (2009 en 2021) en de Dioraphte prijs (2014). In 2018 ontving Beutler de Gieskes-Strijbis Podiumprijs voor de diversiteit van haar oeuvre.
 
In haar carrière heeft Beutler het lichaam op allerlei manieren laten ‘spreken’: in relatie tot vele dansvormen, tot opera, urban arts, (live) muziek, teksttheater, poppenspel en beeldende kunst. Zij denkt als kunstenaar genre-overschrijdend en maakt theater als Gesamtkunstwerk: vorm en inhoud van elk element - beweging, woord, ruimte, licht, geluid, kostuums - zijn zorgvuldig afgewogen in relatie tot elkaar en tot de toeschouwer. Met haar nieuwsgierige blik betrekt Beutler steeds nieuwe invloeden in haar werk en rekt zo de grenzen op van wat dans is. De voorstellingen hebben universele, actuele thema’s als vertrekpunt; thema’s die iedereen aangaan. Beutlers missie is om de conditio humana te vertalen naar een beeldtaal die reflectie door de toeschouwer mogelijk maakt. 

Credits

Concept, regie, choreografie Nicole Beutler | Door en met Melyn Chow, Hillary Blake Firestone, Felix Schellekens, Cesirhe Sedney, Marjolein Vogels | Muziek Gary Shepherd, W.A. Mozart, Camille Saint-Saens | Theremin composition + performance Dorit Chrysler | Dramaturgie Igor Dobričić | Koor Consensus Vocalis | Instudering koor Béni Csillag | Scenografie Marloes & Wikke | Lichtontwerp Minna Tiikkainen | Kostuum Jessica Helbach | Tekst adaptaties van Tim Morton, Bruce Lipton, Sogyal Rinpoche, Alan Weisman, rouwadvertenties, moiroloi uit Guy Cools Performing Mourning (uit Loring Danforth, The Death Rituals of Rural Greece (1982), pp. 110-111) | Repetitor João Dinis Pinho | Regie-assistent Caterina Ferreira de Silva | Tweede cast Rob Polmann, Djamila Ploeg | Geluid techniek Valentijn Berkhout | Licht techniek Prem Scholte Albers | Decor/ algemeen HP Hulscher, Guido Bamboo | Productie Nicole Beutler Projects | Coproductie Consensus Vocalis, O. Festival for Opera. Music. Theatre. | Met steun van Julidans, ITA, Opera Ballet Vlaanderen/VONK, Grand Theatre Groningen, Goethe-Instituut Amsterdam | Mogelijk gemaakt door Fonds Podiumkunsten, Amsterdam Fonds voor de Kunst, Fast Forward | Met dank aan Christian Guerematchi, Imre Ploeg (NKK Next), Tobias Kokkelmans, Arnout Lems, Guy Coolen, Sanne Boersma, Floor Cremers, Mayke Klomp | Tourplanning & acquisitie Theaterzaken via Rudolphi | Internationale relaties Jimmy-Pierre de Graaff