Iemand die slaapt

Het Zuidelijk Toneel | BOG.
14 feb
20:15
  • do 14 feb
    20:15 - 21:45
    Theater aan het Spui, Den_Haag
    Zaal 2
    Geweest

Voor deze muzikale voorstelling waagt het schrijvende collectief BOG. zich voor het eerst aan een boek, geschreven vanuit het perspectief van een twintiger in Parijs. Terwijl de wereld op springen staat, neemt hij niet langer deel aan het leven dat hij verwacht wordt te leiden.

Op een dag als deze, wat later, wat eerder, ontdek je zonder verrassing dat er iets mis is, dat je, om het zonder omwegen te zeggen, niet weet hoe je moet leven, dat je dat nooit zult weten.

Een muzikale voorstelling waarin BOG. de woorden van een van hun grootste inspiratiebronnen, de Franse schrijver Georges Perec, herleest om het alledaagse, het tijdloze, het eenzame en het gemeenschappelijke van het menselijk bestaan voelbaar te maken.

Terwijl de wereld op springen staat

Voor Iemand die slaapt waagt het schrijvende collectief BOG. zich voor het eerst aan een boek, geschreven vanuit het perspectief van een twintiger in Parijs. Terwijl de wereld op springen staat, neemt hij niet langer deel aan het leven dat hij verwacht wordt te leiden. 

Perec schreef de tekst in de je-vorm waardoor jij als publiek direct wordt aangesproken. Alsof jij je terugtrekt. Alsof jij het bent die wandelt, kijkt, registreert, niet oordeelt, poogt niet te verlangen, niets zoekt, niets vindt.

Piet Menu: “BOG. vangt de werkelijkheid in een vlindernetje van taal. Speels en doordacht tegelijk. Terwijl de wereld brandt en roept trekken zij zich schijnbaar terug om misschien wel hun meest geëngageerde voorstelling te maken.”

Je bestaat niet meer: uren, dagen volgen elkaar op, seizoenen gaan voorbij, de tijd verglijdt, je leeft voort, zonder vreugde of droefenis, zonder toekomst of verleden, zomaar, gewoon, vanzelfsprekend, als een druppel aan een kraan, van een fonteintje op een overloop, als zes sokken die in een roze plastic teiltje staan te weken, als een vlieg of als een oester, als een koe, als een slak, als een kind of als een grijsaard, als een rat.’

Over BOG.
BOG. is de Vlaams-Nederlandse collectie van theatermakers Judith de Joode, Benjamin Moen, Sanne Vanderbruggen en Lisa Verbelen; dat mede werkt onder de vleugels van het Zuidelijk Toneel. Sinds 2013 maakt BOG. werk vanuit het verlangen naar overzicht, naar het benoemen, het uitzoomen, het rangschikken en opsommen van alles waar de mens vat op tracht te krijgen maar te groot is om vast te pakken. BOG. maakte onder meer de voorstellingen MEN. de mening herzien (2014), GOD. (2015), OER. een oefening (2016) en KID. (2017).

Tip van programmeur Miel van Teijlingen
Komende donderdag is het Valentijnsdag en als programmeur probeer ik voor dit soort gelegenheden altijd een passende titel te vinden om gelukkige koppels in het theater te verwelkomen in de hoop dat ze lekker kunnen wegzwijmelen bij een voorstelling over een bijzondere liefde. Vorig jaar was dit heel geslaagd met de voorstelling Romeo & Julia van Oostpool. Dit jaar faalde ik er echter jammerlijk in om een passende titel te programmeren op Valentijnsdag dus besloot ik het over een andere boeg te gooien en een voorstelling te programmeren over eenzaamheid en depressie.

Iemand die slaapt (naar het boek Een man die slaapt van Georges Perec) is het verhaal van een twintiger die er bewust voor kiest uit het leven te treden. Hij is niet suïcidaal maar wil niet langer deelnemen aan het leven dat hij verwacht wordt te leiden. Collectief BOG. gaat in hun muzikale en typerende, op het publiek gerichte vertelvorm, op onderzoek naar wat iemand bezield om zich af te zonderen van de wereld. Toneelrecensent Marijn Lems schreef in De Groene Amsterdammer over de voorstelling: “Een volmaakt gecomponeerde literaire onderdompeling in de diepzwarte leegte die schuilgaat achter onze illusies over de zin van ons bestaan.” Het belooft een avond te worden voor de mensen die geen behoefte hebben aan zoete praatjes en zich juist willen verdiepen in het gemoed van een depressief personage.

Recensies

‘In Iemand die slaapt confronteert het Vlaams-Nederlandse collectief BOG. het minimalistische meesterwerkje van Georges Perec met zijn eigen uitgepuurde theatertaal.’ plexe gedachten en twijfels in een spannende vorm te gieten waarbij het doldraaiende vierkant een fraaie vondst is.”
s://sanderjanssens.nl/2018/12/07/een-oefening-in-onbeweeglijkheid/" _fcksavedurl="https://sanderjanssens.nl/2018/12/07/een-oefening-in-onbeweeglijkheid/">Het Parool
‘Het ritme van de tekst wordt versterkt door slagwerker Nina de Jong, die aan de zijkant live een verontrustend geluidsdecor verzorgt. Haar ritmes lijken in eerste instantie de maatschappij te vertegenwoordigen, de buitenwereld om het personage heen, maar gaandeweg leek het steeds meer de eigen binnenwereld – een doorlopende maalstroom aan gedachten, ideeën en angsten – die voortdurend doordendert. En daar ontsnap je niet aan.’

Theaterkrant

‘Het slimme van het boek is dat het niet in de ik-vorm is geschreven, maar in de jij-vorm. Zo roept de hoofdpersoon de lezer voortdurend aan. Maar zo maakt het de tekst ook bij uitstek geschikt voor het theater, waar een levend mens plaatsneemt tegenover een ander levend mens en vraagt: wil je met mij kijken naar wat het is om een mens te zijn?’
Op Theaterkrant.nl heeft de voorstelling het label: "BEJUBELD"

NRC ⭐⭐⭐⭐
"Wervelend toneel over verlangen naar eenzaamheid" 

Scenes ⭐⭐⭐⭐

Net als in de roman speelt BOG. de voorstelling in de jij-vorm en maakt hem nog universeler door te kiezen voor het het genderneutrale Iemand die slaapt. Knap is hoe in de tekstbewerking vrijwel elke zin sneuvelde en werd aangepast, maar de sfeer van Perec volkomen intact blijft.

Niemand kan het alleen. Daarmee is Iemand die slaapt net als de roman van Perec niet nihilistisch, maar universeel en zelfs empathisch. 

De Groene Amsterdammer
‘Iemand die slaapt is een meesterwerk, een volmaakt gecomponeerde literaire onderdompeling in de diepzwarte leegte die schuilgaat achter onze illusies over de zin van ons bestaan.’

‘'De verschillen tussen de spelers zorgen voor meer lagen in de tekst: de kalme precisie van Moen, de ongrijpbaarheid van Verbelen, de kwetsbare melancholie van Vanderbruggen en de kinderlijke verwondering van De Joode benadrukken ieder andere facetten van Perecs ‘wakende slaper’

De Morgen ⭐⭐⭐⭐
‘De theatermakers van BOG. grijpen naar de keel met hun beschrijving van een personage dat vanuit een oefening in onthechting afglijdt richting waanzin. (…) BOG. verdient alle lof voor hun gedurfde en intensieve tekstbewerking. Door consequent te schrappen en vrijwel elke zin te herschrijven, slagen deze makers erin om de sfeer van Perecs werk alle eer aan te doen én dicht bij de eigen tijd te blijven.’

De Standaard
‘De taal is prachtig, de beeldspraak sterk. Ook al gebeurt er wezenlijk niets, toch weet Perec/BOG. diep in de psyche te kruipen van een depressief ‘iemand’. Sterk.’

Brabants Dagblad
“Opnieuw weet BOG complexe gedachten en twijfels in een spannende vorm te gieten waarbij het doldraaiende vierkant een fraaie vondst is.”

Concert News.be ⭐⭐⭐⭐
Iemand die slaapt van BOG. en het Zuidelijk Toneel liet ons kortom niet onverschillig in deSingel. Integendeel. Knappe tekst. Knap gebracht.

8Weekly ⭐⭐⭐⭐
'De leden van BOG. hebben Perecs tekst intelligent weten om te smeden tot een dynamische theatertekst.'

De Volkskrant ⭐⭐⭐

‘In Iemand die slaapt confronteert het Vlaams-Nederlandse collectief BOG. het minimalistische meesterwerkje van Georges Perec met zijn eigen uitgepuurde theatertaal.’

 

Credits

van en met Judith de Joode, Benjamin Moen, Sanne Vanderbruggen en Lisa Verbelen

Accepteert u onze cookies?
Om uw bezoek aan deze website persoonlijk en snel te maken, gebruiken wij diverse cookies. Wij gaan ervan uit dat u dat goed vindt, wanneer u de site bekijkt.
Meer informatie