Interview met Eric de Vroedt in de Volkskrant

vr 11 jun

In onze nieuwe marathonvoorstelling De eeuw van mijn moeder onderzoekt regisseur en schrijver Eric de Vroedt welke sporen het koloniale verleden bij zijn moeder hebben nagelaten. Hij gaat met de Volkskrant in gesprek over hoe hij werkt als regisseur, over Indisch zijn en over de relatie met zijn moeder. We delen graag een stukje van het interview met je. Abonnees lezen het hele interview via de Volkskrant.

Op het podium voer je gesprekken die je in het echt niet hebt gevoerd. Alsof je in het theater in het reine komt met je eigen verleden.

‘Ramses (het personage dat gebaseerd is op Eric zelf) is dapperder dan ik: hij durft en kan zeggen wat ik niet kon. Tegen mijn vader heb ik zo kunnen zeggen hoeveel verdriet hij me heeft gedaan, hoe kwaad ik was dat hij me in de steek had gelaten. Ik heb die voorstelling wel dertig keer gezien, of vaak alleen gehoord. Dan zat ik achter de coulissen te luisteren, alleen maar tekst zonder afleiding. Ik denk wel dat ik daardoor iets heb verwerkt. Ik ben mijn vader ook beter gaan begrijpen. Ik hoop dat ik na deze voorstelling mijn moeder ook beter begrijp, dat ik meer liefde kan voelen, juist omdat ik veel woede en verdriet eruit kan laten.

‘Tijdens het schrijven van dit stuk begreep ik ineens waarom mijn moeder zich absoluut niet wilde laten behandelen. Ze had kanker, maar wimpelde haar ziekte weg, alsof het een bijzaak was. Gebruikte eufemistische termen: onrustige cellen, gezwel. Het leek wel een vorm van verzet, tegen de artsen die het beter wisten. Om maar te bewijzen dat ze geen ‘gedwee Indisch vrouwtje’ was.

‘Scheidingen, lesbisch worden, doodgaan – ik vind het verdrietig dat we daar niet over konden spreken. Aan die vaardigheid ontbrak het ons. Terwijl het toch de essentie van het leven is.

‘Al waren de laatste weken van haar leven, in het hospice, bijzonder. Ze kón niet meer praten. We hebben samen muziek geluisterd, een keer pakte ze zelfs mijn hand. Dat was een soort revolutie. Ik heb haar gezegd dat ik van haar hield, het floepte eruit. We houden van elkaar hè, zei ze. En toen: ga nou maar je tram halen.’

Door Ianthe Sahadat in de Volkskrant 10 juni 2021

Lees hele interview (voor abonnees) ⟶


De eeuw van mijn moeder

In De eeuw van mijn moeder volgen we het verhaal van Winnie, gespeeld door Esther Scheldwacht. In 1948, tijdens de politionele acties in haar geboorteland Nederlands-Indië, komt ze aan in Nederland. Winnies leven is getekend door de koloniale samenleving waarin ze werd geboren. Als reactie hierop streeft Winnie naar ‘niet-Indisch’ zijn, wat voor haar betekent: autonoom zijn, vrij zijn, zelf de regie in handen hebben. Voor deze voorstelling dook regisseur en schrijver Eric de Vroedt zijn eigen familiegeschiedenis in. 

Deze marathonvoorstelling is tot en met 11 juli exclusief te zien in de Koninklijke Schouwburg.

Lees meer

Cookies

We maken gebruik van cookies en vergelijkbare technieken om het gebruik van de website te analyseren, om het mogelijk te maken content van derden af te beelden, zoals ook video’s, en voor verschillende andere toepassingen. Deze cookies worden ook geplaatst door derden. Door ‘akkoord’ te klikken, stem je hiermee in. Als je niet akkoord bent, kan je via de knop ‘Instellingen aanpassen’ je voorkeuren opgeven. Meer informatie…

Cookies zijn nodig om de website goed te laten functioneren. Zo wordt uw winkelmandje onthouden tijdens de bestelling en kunt u inloggen op de website.

Maar cookies zijn ook nodig om de ervaring op de website te verrijken. Bijvoorbeeld media van derde partijen, zoals video's, gaan vaak gepaard met cookies. Ook houden we statistieken bij om de site doorlopend te verbeteren.

Als laatste worden cookies ook gebruikt om informatie rond onze marketing-activiteiten, zoals nieuwsbrieven en advertenties, zo efficiënt en persoonlijk mogelijk uit te kunnen uitvoeren.

Cookie instellingen