Interview met Pepijn Gunneweg in aanloop naar zijn première

Pepijn Gunneweg, voormalig Ashton Brother, had een paar jaar niet op het toneel gestaan, maar voelde dat hij weer het theater in moest. Nu is hij terug, metThe Great Wonder,een soloprogramma vol muziek, acrobatiek, variété, kleinkunst en magie; de combinatie waarvoor Gunneweg heeft bewezen een speciaal talent te hebben. In zijn repetitielokaal – vol stellages, goocheltrucs, muziekinstrumenten, hoge hoeden en hier en daar een verdwaald konijn – legt hij de oorsprong van zijn ambitieuze comeback uit. 

''De liefde voor magie begon voor mij in Avignon, waar ik als kind op vakantie was met mijn moeder en zus. Er was iets aan de gang, iets groots, met allemaal vreemde figuren, interessante mensen. Er was een hypnotiseur die mensen op straat in betovering bracht. Na zijn act, toen iedereen weg druppelde, bleef ik hangen. Hij deed een trucje voor mij, liet een muntje verdwijnen in zijn handen, dat terugkwam in een luciferdoosje. Dat was voor mij echt, ja, het grootste wonder dat ik óóit had gezien. “Er is dus méér tussen hemel en aarde”, dacht ik enigszins dramatisch, maar zo’n indruk maakte het op me. Bij deze mensen wilde ik horen, kosten wat het kost.  

Vanaf toen was het: studeren, oefenen, het langzaam onder de knie krijgen. Veel uitproberen op mijn zusje. Op een gegeven moment merk je dat je het wonder verricht terwijl je het zelf misschien niet eens doorhebt, omdat je zo technisch bezig bent. Maar dan zie je de reactie bij je publiek en snap je: een wonder. In alles wat ik doe, zoek ik dát. Het fascineert me.''

Je ging vervolgens naar de Kleinkunstacademie, niet bepaald een goochel- of variété-opleiding. Was je daar niet verdwaald? 

''Ja ik was enorm verdwaald, het eerste jaar was echt zoeken. Maar dat kwam in het tweede jaar goed, toen zijn de Ashton Brothers ontstaan – we vónden elkaar – en dat was fantastisch. Binnen school waren we met onze acrobatische acts en ons variété wel een vreemde eend in de bijt. Maar we werkten keihard. Op een gegeven moment zaten we achttien uur per dag in een lokaaltje dingen uit te proberen.''

Na bijna zestien jaar in de Ashtons moet Gunneweg het vijf jaar geleden over een andere boeg gooien. Na honderden voorstellingen en intensieve tournees, het land door en zelfs de wereld over, was de koek voor hem op. Tijdens een van zijn halsbrekende toeren was Gunneweg gevallen van tweeëneenhalve meter hoogte, wat hem angstiger dan voorheen maakte. Het drukte hem met zijn neus op de feiten. 

''Want: je kán vallen. Letterlijk, van een van die stellages, we waren halve acrobaten geworden. Met die angst wilde ik iets doen, dus ging ik op zoek naar een circusdiscipline om er overheen te komen. Ik kocht eenChinese polevan bijna tien meter: een paal om acrobatische toeren mee uit te halen. De eerste keer dat ik daarin klom dacht ik: ‘Wat dóe ik, waarom wíl ik dit?’ Nu, anderhalf jaar later, is de angst helemaal weg en klim ik hoger dan ooit tevoren.''

 

Waarom voelde je dat je het theater weer in moest? 

''De magie was in mijn laatste jaren op het toneel ver te zoeken geweest. Een paar jaar heb ik niet in het theater gestaan, ik had de kans nodig om mezelf opnieuw uit te vinden. In 2017 vierden Mini en Maxi hun vijftigjarig jubileum in een uitverkocht Luxor. Ik mocht er ook optreden. Ik was de hele dag bezig geweest in een televisiestudio, daarna stapte ik in de auto en reed naar Rotterdam. Ik deed mijn act van het mannetje met de het stemmetje, de ukele en z’n gevecht met de microfoon – een solo die had ik bij de Ashton Brothers honderden keren gedaan. Het voelde alsof ik terug in een wereld stapte waarin ik echt thúis was. De magie was weer terug.''

En toen heb je vrij snel die paal gekocht. 

''Ja, haha! Maar ik was al een paar jaar geleden gestopt, en daarna níks meer aan mijn conditie gedaan. Ik was nergens meer. Met een buikje en alles. Die eerste keer dat ik in die paal hing… was huilen. Ik kwam geheel buiten adem boven. Nu ben ik elke dag aan het klimmen, aan het trainen – heerlijk. Jezelf uitdagen, uitputten, om tot het uiterste te gaan. Ik moet nog veel trainen tot aan de voorstellingen. Als ik alles wat we nu bedacht hebben op één avond achter elkaar doe, wordt het echt een tour de force. We zullen zien of ik het aankan!''

Het is muziek, magie, humor en spektakel 

''Ik wil magie vermengen met Monty Python.It’s time for something completely different. Je moet mensen altijd een stap voor kunnen zijn. Alleen magie is niet genoeg, alleen lachen is ook niet genoeg. Ik wil de mensen ook raken, met mijn muziek met mijn fysiek en met mijn illusies. En als ik met een ballonnetje bezig ben dat een visje voor moet stellen, ik stap op dat ballonnetje en iedereen zegt verbijsterd: ‘AAAAAAAAAHHHHHH!’, dan is dat gewoon héérlijk. Dát moet je hebben. Dan heb ik het goed gedaan. Zij geloven in die vis, en ik geloof op dat moment ook in die vis. Dat is het wonder dat we samen maken.''

Tekst: Gijs Groenteman 



Kom je naar de première?

The Great Wonder van Pepijn Gunneweg is op zaterdag 4 en zondag 5 januari te zien in de Koninklijke Schouwburg. Zondag 5 januari is de première en jij kan daarbij zijn! 

Bestellen

Accepteert u onze cookies?
Om uw bezoek aan deze website persoonlijk en snel te maken, gebruiken wij diverse cookies. Wij gaan ervan uit dat u dat goed vindt, wanneer u de site bekijkt.
Meer informatie